In 2009 hebben 48.102 belastingplichtigen buitenlandse onroerende inkomsten op hun aangifte vermeld of kregen ze een rechtzetting waarbij buitenlandse onroerende inkomsten door de fiscus werden toegevoegd. Dit komt overeen met ongeveer 30.000 buitenlandse onroerende eigendommen. Volgens sp.a-Kamerlid Dirk Van der Maelen is dat slechts een fractie van het totaal aantal buitenlandse eigendommen en laat de controle te wensen over. Dirk Van der Maelen: "De controle op buitenlandse eigendommen is belangrijk om fiscale en sociale misbruiken aan te pakken. Daar is internationale samenwerking voor nodig en die is er veel te weinig."

In 2009 hebben 48.102 belastingplichtigen buitenlandse onroerende inkomsten op hun aangifte vermeld of kregen ze een rechtzetting waarbij buitenlandse onroerende inkomsten door de fiscus werden toegevoegd. Dat is net geen drie procent meer dan voor aanslagjaar 2008. Dit blijkt uit het antwoord op een parlementaire vraag van sp.a-Kamerlid Dirk Van der Maelen. Op basis van de 48.102 belastingplichtigen waarvan sprake schat de sp.a'er het aantal aangegeven buitenlandse onroerende eigendommen op ongeveer 30.000. Dat komt onder andere omdat de eigendommen van gehuwde koppels dubbel geteld worden in deze cijfers. "Wetende dat Belgen alleen al in Frankrijk 29.000 eigendommen bezitten is het duidelijk dat het grootste deel van de buitenlands eigendommen niet worden aangegeven." Naar schatting hebben de Belgen ongeveer 108.000 tweede verblijven in het buitenland[1].

Internationale samenwerking loont

De beperkte toename van 3% staat in schril contrast met de sterke toename van meer dan 50% tussen 2005 en 2006. Tussen 2006 en 2007 was er nog een toename van ongeveer 10%. Nadien stagneerde het aantal. De grote toename tussen 2005 en 2007 was het gevolg van een actie van Financiën op aandringen van sp.a-parlementslid Dirk Van der Maelen. Aan de Franse fiscus werd een lijst gevraagd met alle onroerende eigendommen van Belgische belastingplichtigen. Een positief antwoord volgde snel. Met die gegevens konden de controleurs aan de slag. Bovendien heeft de berichtgeving hierover in de pers er ongetwijfeld toe geleid dat meer mensen hun buitenlandse eigendom hebben aangegeven uit vrees voor een controle. Beide effecten zijn nu uitgedoofd. Sindsdien heeft de fiscus bij geen enkel land om zo'n lijst gevraagd wat de stagnatie van het aantal aangiften verklaart. Dirk Van der Maelen: "De samenwerking met Frankrijk bewijst dat controle efficiënt kan en dat het resultaten oplevert. Financiën moet dan ook dringend werk maken van het opvragen van dergelijke lijsten bij andere landen, te beginnen bij de populaire vakantiebestemmingen zoals Spanje, Italië, Marokko en Turkije."

Waarom is controle op  buitenlandse eigendommen belangrijk?

Iedere belastingplichtige is wettelijk verplicht zijn buitenlandse onroerende inkomsten aan te geven. Alhoewel die inkomsten, in geval van een dubbelbelastingverdrag, in België niet belast worden, zijn ze wel van belang om het toepasselijk tarief in de personenbelasting te bepalen. Het gaat er de fiscus niet om het onroerend inkomen een tweede keer te belasten - dat gebeurt al in het land waar het onroerend goed is gelegen - maar wel om de fiscale rechtvaardigheid te respecteren. Bovendien kan worden nagegaan of de buitenlandse eigendom al dan niet gefinancierd werd met zwart geld en kan fiscale fraude worden opgespoord. Tenslotte geeft het niet-aangeven van buitenlandse eigendommen een vertekend beeld van de financiële draagkracht van de betrokkene waardoor in sommige gevallen onterecht van bepaalde sociale uitkeringen kan worden genoten.

[1] Dossier tweede verblijven, knack 19 september 2007