Op uitnodiging van de Japanse NGO's die ijveren voor nucleaire ontwapening heb ik van 2 tot 10 mei een week doorgebracht in hun land.Net die week stond onze politieke wereld weer op zijn kop  en andermaal was B-H-V het voorwerp waarop de communautaire spanningen zich geënt hadden. Ook mijn Japanse week draaide rond hetzelfde drieletterwoord al was de inhoud dan wel eerder van internationale dan van lokale aard. 

Bij mij stond de B niet voor " Brussel" maar wel voor " Ban clusterbommen en  uraniumwapens wereldwijd".Op  uitdrukkelijke vraag  van mijn Japanse gastheren heb ik in Tokyo,Hirosjima en Osaka een toelichting verstrekt  bij onze Belgische wetten van 2006 en 2007 waarbij een verbod afgekondigd wordt op clusterbommen en  wapens die verarmd uranium bevatten. Deze beide wetten waaraan ik samen met een paar collega's hard  gesleurd heb de afgelopen jaren vormen een wereldprimeur omdat hiermee België twee keer als eerste land in de wereld een verbod op deze twee wapentypes afkondigde. In België zijn deze wetten al weer bijna vergeten maar in Japan bestaat er zowel  bij de vredesbeweging als bij de politieke partijen en pers grote interesse voor. Dit heeft ongetwijfeld te maken met het de ervaring die het land had met atoomwapens en met de blijvende gevolgen van radioactieve besmetting van de overlevenden uit Hirosjima en Nagasaki. Bij de NGO's heb ik vooral de prima samenwerking belicht tussen de Belgische NGO's en een paar parlementsleden die de basis gelegd heeft voor de stemming van de wetten in de Kamer. Bij het Japanse Ministerie van Buitenlandse Zaken en tijdens de ontmoeting met collega's van het Japanse Lagerhuis heb ik de focus gelegd op de noodzaak om te komen tot een wereldwijd verbod op clusterbommen en  wapens met verarmd uranium. Wat clusterbommen betreft werkt Japan samen met België mee in de groep die het Osloproces gestart hebben om snel tot een verdrag te komen dat clustermunitie wereldwijd wil bannen te beginnen met de landen die het verdrag ondertekenen. Wat wapens die veramd uranium bevatten richtte mijn pleidooi zich vooral op het argument dat als Japan met zijn moreel gezag inzake atoomwapens mee zijn schouders zet onder de campagne voor een wereldwijd verbod we een grote kans hebben dat dit er ook snel kan komen. Deze oproep leek me alvast niet op een koude steen te vallen en in het Parlement werd overgegaan tot vorming van een werkgroep waartoe alle partijen van enig belang zijn toegetreden. Alvast de Japanse NGO's zijn zeer opgetogen met dit resultaat  en hebben me beloofd hun ministerie en politici op de huid te blijven zitten tot ze zich aansluiten bij de internationale campagne.

De letter H stond natuurlijk voor Hirosjima. Als jarenlang activist voor nucleaire ontwapening weet ik natuurlijk al veel over Hirosjima. Op de plaats staan waar de bom viel,de gevolgen voor de bewoners en voor de stad zien in het Museum en het verhaal horen uit de mond van overlevenden blijft een schok om nooit te vergeten. Elk jaar nog overlijden een paar duizend mensen aan de gevolgen van de straling. Het totaal aantal slachtoffers bedraagt vandaag al meer dan 250.000 in hoofdzaak burgers.

Sinds 6 augustus 1945 moet de wereld  leven met de bedreiging van atoomwapens. Erger nog,door de alsmaar toenemende proliferatie van nucleaire wapens wordt onze aardbol er niet veiliger op. Meer nog dan voorheen ben ik overtuigd van de noodzaak van een wereldwijde  nucleaire ontwapening. Omdat we ons de luxe niet kunnen veroorloven om de afspraak  in 2010 te missen om het Non Proliferatie Verdrag aan te scherpen vraag ik snelle behandeling van mijn resolutie. Hierin wordt aan de regering gevraagd  om concrete afspraken te maken met de Kamer en als regering  een actieve rol te spelen in de voorbereidende vergaderingen van het vijfjaarlijkse herzieningsproces van het Non-Proliferatieverdrag.
 
Ten slotte de letter "V".Die stond tijdens mijn zending voor "Vrede".Meer nog dan voorheen ben ik me nu bewust van de gevaarlijke spanningen die zich opbouwen in Azië.Een zeer explosieve cocktail is aldaar in de maak. De bestaande regionale orde gebaseerd op dominantie van de Verenigde Staten en zijn bondgenoten (o.m. Japan en Taiwan)wordt langzaam maar zeker aangetast door de opkomst van China. India en ook Rusland ( eveneens een Aziatische speler wat velen lijken te vergeten )eisen hun plaats in de nieuwe regionale orde die eraan komt. De defensie-uitgaven schieten bij alle pijlsnel spelers  omhoog. India bijvoorbeeld geeft meer uit aan defensie dan aan onderwijs wat de ontwikkelingskansen van honderden miljoenen Indiase jongeren zeker niet dient. Betwistingen over grenzen met de eronder schuilende strijd om natuurlijke rijkdommen als gas en olie,de spanningen rond Taiwan en tussen Noord- en Zuid-Korea leveren de mogelijke springstof.

Ik vind dat we in Europa te weinig aandacht schenken aan wat zich in Azië aandient. Ja het Midden-Oosten ligt dichterbij en het drama van de Palestijnen verdient zeker meer van onze aandacht en inzet. Maar als de hoofdrolspelers in Azië het hoofd niet koel houden dan breekt daar zeker het volgende wereldconflict uit. Wees er zeker van dat dit niet zonder gevolgen voor West-Europa kan blijven.

Na mijn druk gevulde dagen met mijn B's,H's en V's las ik s'avonds op mijn computer de persmededelingen van de diverse spelers in het gekrakeel rond B-H-V. Stemmen of niet? Nieuw belangenconflict:ja of neen? Advies van Raad van State als tijdwinner? Sorry vrienden uit B-H-V en collega's ik heb hoofdschuddend met groeiend ongeloof de opwinding in België gevolgd. De ganse regeringstop en de partijvoorzitters van de meerderheidspartijen worden gemobiliseerd om een afspraak te maken rond een tijdstabel voor onderhandelingen rond een reeds veertig jaar aanslepend dossier. En dan van donderdag tot vrijdagochtend de vaudeville en uiteindelijk de anticlimax:9 minuten stond B-H-V op de agenda om er via amendementen van de Franstalige partijen weer snel van te verdwijnen. Dat was het resultaat van één week politieke poker tussen de regeringspartijen.

Dit moet België zijn! Kleine politiek in een klein land.

Wedden dat de kleine zwakke mensen weer de prijs zullen betalen van de onverantwoorde passiviteit van de regering Leterme!

De begroting rammelt aan alle kanten. Economische onweerswolken stapelen zich op. Alle Europese regeringen nemen gepaste maatregelen. Maar niet in België!

Daar speelt de ganse regeringstop politiek stratego terwijl het staatsschip water maakt.

 

Dirk