De federale regering beschikt al minstens een maand over een studie die bewijst dat de brutokost van de notionele intrest 2 miljard euro bedraagt. Toch beweerde minister Reynders gisteren nog dat er geen cijfers beschikbaar zijn. Dit is duidelijk een miskenning van het parlement.

Dirk Van der Maelen vraagt al maanden naar antwoorden op concrete vragen over de kostprijs, de impact en het oneigenlijk gebruik van de notionele intrestaftrek. De minister beweert dat hij niet over de nodige gegevens beschikt om de maatregel te kunnen evalueren. Dit blijkt nu niet waar te zijn. De Tijd kon een studie van Financiën inkijken waarin zwart op wit staat dat de kost van de notionele intrest 2 miljard euro bedraagt én dat de maatregel niet heeft geleid tot een verhoging van het aantal directe investeringen in ons land. De regering heeft de nota gebruikt voor de begrotingsopmaak. Van der Maelen is niet te spreken over het gebrek aan transparantie van de regering. Ze houden belangrijke cijfers achter en verhinderen zo een debat ten gronde.

Bij de invoering van de notionele intrest werd de brutokost op 566 miljoen euro geraamd. Investeringen en jobs zouden in grote aantallen volgen. De kostprijs is ondertussen vier keer zo groot en het regime heeft volgens de studiedienst van Financiën niet geleid tot meer echte investeringen. Sp.a vraagt al enkele maanden om de notionele intrest te bepreken tot bedrijven die investeringen en jobs creëren.

De regering heeft geen geld om de uitkeringen en de pensioenen voor de mensen te verhogen. Ze geeft er de voorkeur aan bedrijven die geen extra jobs creëren miljoenen toe te schuiven. Mocht je de notionele intrest beperken tot bedrijven die echt investeren en jobs creëren, dan hield je een pak geld over voor sociale maatregelen. Deze regering heeft duidelijk haar keuze gemaakt: peanuts voor de mensen en miljarden voor de bedrijven.